Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, genellikle güvenlik ve asayiş ile iller idaresinden sorumlu olan bakanlık.
Görevleri
İçişleri Bakanlığı’nın görev ve yetkileri, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’ne dair 1 Numaralı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile belirlenmiştir.
Kararnameye göre, Bakanlığın görev ve yetkilerinin ana şeması, “Bakanlığa bağlı iç güvenlik kuruluşlarını idare etmek suretiyle ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü, yurdun iç güvenliği ve asayişi, kamu düzenini ve genel ahlakı, Anayasa‘da yazılı hak ve hürriyetleri korumak” tan oluşmaktadır.
Ayrıca, kıyı ve karasuların muhafaza ve emniyetini sağlamak, karayollarında trafik düzenini sağlamak ve denetlemek, suç işlenmesini önlemek, suçluları takip etmek ve yakalamak, her türlü kaçakçılığı men ve takip etmek, yurdun iç politikasına, il ve ilçelerin genel ve özel durumlarıyla ilgili değerlendirmeler yapmak ve Cumhurbaşkanına tekliflerde bulunmak, ülkenin idari bölümlere ayrılması, il ve ilçelerin genel idarelerini düzenlemek, nüfus ve vatandaşlık hizmetlerini yürütmek, pasaport hizmetlerini yürütmek, kanunlarla veya Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle verilen diğer görevleri yapmak da İçişleri Bakanlığı’nın görevleri arasındadır.
Tarihçe
Bakanlığın kökenleri, Osmanlı İmparatorluğu döneminde kurulan Sadrazam Kethüdalığı ile atılmıştır. Devletin modernleşmeye ve Avrupalılaşmaya başladığı Tanzimat döneminde, 1835 yılında, Sadrazam Kethüdalığı‘nın ismi Mülkiye Nezareti‘ne dönüştürülmüştür. 1837 yılında Mülkiye Nezaretinin ismi Dahiliye Nezareti, Mülkiye Nazırının unvanı da Dahiliye Nazırı olarak değiştirilmiştir. 1859 ve 1913 yıllarında belirlenen yeni esaslarla bakanlığın bugünkü yapısı ortaya çıkmıştır.

